“Burada mekan, oyunla birlikte yeniden tasarlanan, yeniden kurulan ve bozulduktan sonra tekrar inşa edilen bir şey...”

04 Eylül 2008
 


Blackbird / Karatavuk

Klasik tiyatro mekan kurgusunda oyun alanı arka plandan sınırlanmıştır; seyircinin yüzü tek yönlü ve doğrudan sahneye dönüktür. Sizin ise kimi zaman oyuncuyu ortaya aldığınıza ya da dönebilen sandalyelere oturttuğunuza rastlıyoruz. Aynı şekilde oyun mekanının ortaya alınarak sınırlanmışlığının ortadan kalktığını, belki cam panellerle bu sınırların muğlaklaştığını görüyoruz. Bu tercihler nelere dayanıyor ve nasıl bir anlam kazanıyor?

Biraz mimarlıkla karşılaştırarak cevap vermeye çalışacağım çünkü başkaları ile bu çizgide çok fazla sohbet etmiyorum. Bu dediğiniz şey benim için sahnelediğim oyunlarda gerçekten önemli oluyor. Söylediğiniz şey doğrudur; camın veya her hangi bir şeyin varlığı tamamen mesafe koymak içindir. Camın veya yine başka bir medyanın konmaması da mesafeyi kaldırmak içindir.


A Play for Two / İki Kişilik Oyun

Yine klasik tiyatro sahnesi ile karşılaştırdığımız zaman Dot'un bitmiş, tamamlanmış kurulu bir düzeni olmadığını görüyoruz. Her oyunda seyirci başka bir yerde konumlanabiliyor; sahne yer değiştiriyor ve farklı formatlar alabiliyor. Hatta sadece iki boyutlu düzlemde değil, ‘İki Kişilik Oyun'da olduğu gibi oyun kurgusu dahilinde üçüncü boyuta da taşınabiliyor. Bir tür modernite eleştirisi olarak hikayenin de tekrar tekrar bozulabilir, oyun içerisinde mekanında etkileşimli olarak yeniden kurulabilir olduğunu vurgulamaya çalışıyor musunuz?

Bu doğru bir saptama. Mümkün olduğu kadar kısıtlamaları kaldırmakla uğraşıyoruz. "Oyun nasıl oynanmalı?" ve "Etkisi ne olabilir?" soruları üzerinden düşünüp, seyirci ile ilişkisini her seferinde yeniden tartışıyoruz. Oyunda uyandırılmak istenen etkiye göre mekanı yeniden yaratmak zorunda kalıyorsunuz. Zorunluluk değil bu aslında; seçilen, tercih edilen bir şey. Çerçeve sahnede oynayacağınız beş-on oyunun etkisi yavaş yavaş birbirine yaklaşacak, benzeyecektir. Burada mekan oyunla birlikte yeniden tasarlanan, yeniden kurulan ve bozulduktan sonra tekrar inşa edilen bir şey olarak karşımıza çıkıyor. Ve böylece "En az şu kadar seyirci olacak" gibi bir kısıtlamayı da kaldırıyoruz. Önce oyunu yerleştiriyoruz; sonra seyircilerin, oyunun yerleşimine göre mümkün olduğunca doğru ve çok sayıda olacağı şekilde yerleri tespit ediyoruz. Halbuki çerçeve sahnede oyun yerinin sınırları bellidir; onun içinde dönersiniz. Koltuk sayınız da bellidir...

Aynı zamanda yaratım aşamasında mekanın kendi kısıtlamalarını da mümkün olduğu kadar kırmaya özen gösteriyoruz.


Murat Daltaban ile Tiyatro Mekanının Modern Açılımları Üzerine
Dot'un Oyunları, Dot'un Mekanları
Dot'ta Yeni Sezonun Sürprizleri
Bu Haberi Sosyal Medyada Paylaşın
Yorumlar
Henüz yorum yapılmamış.
Bu İçeriğe Yorum Yazın
Ad Soyad
E-posta
Yorum
Kalan karakter :

YEM | Facebook YEM | Twitter YEM | Linkedin