Akın Nalça, aslen bir grafik tasarımcı… Ancak mimarlık pratiğinin tasarımsal alanların tümüne sızdığını ve dolayısıyla tümünden beslendiğini kariyerinin çok erken bir safhasında fark ediyor; özgül kariyerinde grafik tasarım yerini stand tasarımına, modüler sistem tasarımı ise mekansal organizasyon tasarımına bırakıyor.

Fakat serüven bununla da bitmiyor! Akın Nalça, kendi ismi ile artık neredeyse eş anlamlı hale gelmiş fuar tasarımını bir kenara ayırıyor ve bambaşka bir marka yaratıyor. Bu markanın ismi Terminal… Akın Nalça’nın Terminal ile yaratmayı hedeflediği şey ise, halihazırda vermekte olduğu geniş spektrumlu tasarım hizmetini “fuar” etiketinden kurtarmak ve hatta daha da geniş bir alana sızmak.

Terminal’i ilginç kılan özelliklerden biri, aslında oldukça riskli bir hamle gibi görünen yeni marka atağını müthiş bir profesyonellik ile kotarmış olması. “Akın Nalça Modular Spaces”in (ANMS) kurumsal altyapısı ve güvenirliği üzerine oturan çok daha incelikli düşünülmüş bir kurumsallığın hakim olduğu Terminal, bu anlamda dillendirdiği “tasarım üssü” olma hedefini sağlam bir temel üzerine kuruyormuş gibi gözüküyor. Öyle ki Terminal’in imajı Akın Nalça imajı haline geliyor; Nalça kendi fotoğrafları konusunda bile müthiş bir titizlik gösteriyor.

Belki daha kuvvetle vurgulanması gereken, Terminal’in kurumsallığından ziyade uzmanlık anlayışı oluyor. Türk mimarlık ortamında uzmanlık kavramı henüz pek de ciddiye alınmaya dursun, Akın Nalça “usta”sı olduğu bir modüler sistem pratiğini kendi bildiği şekilde ama sürekli bildiklerini güncelleyerek sürdürüyor. Bu sayede de ANMS altında tasarladığı bir sistem kah taşınabilir bir sahneye kah kendi çocuğunun yatak odasına dönüşebiliyor.

Akın Nalça öte yandan da Terminal markası için tüm kredinin kendine biçilmesinden gayretle kaçınıyor ve başta Burkhardt Leitner Constructiv olmak üzere kariyerinin başından bu yana ortaklık yaptığı firmalara bir tür saygı duruşunda bulunuyor. Nalça tasarımın ve hizmetin ulaştığı tüm olgunluğu, içinde bulunduğu kolektif üretim ortamına atfediyor.

Terminal, elbette bir yapı tasarım firması değil. Ancak burayı bir mimarlık pratiği kılacak tüm etmenler fazlasıyla bir arada… Ofislerden mağazalara ve müzelere uzanan bir alanda mekansal planlama ve uygulama gerçekleştiren ofis, bu uygulamanın elemanlarını yer yer kendi bünyesinde tasarlıyor ve hatta üretiyor. Öte yandan içinde “Konteyner” isimli bir malzeme ve sistem kütüphanesi ve “Platform” denilen bir sistem ‘showroom’u barındırıyor. Üstelik bununla da bitmiyor, arkasına aldığı tasarımcı ve akademisyenler ile oldukça önemsenmesi gereken bir dizi çalışmanın yer aldığı “Akın Nalça Yayınları”nı çıkarıyor. Nalça bu yayınlar ile ilgili olarak gururla “Bugün bu sınırlı sayıda basılan kitap projesinin yeniden basımları için teklifler geliyor. Hala aranıyor olmaları çok güzel bir duygu ve belki de ileride ikinci baskıları yapılacak” diyor.

Ve müjdeliyor: Terminal, “doğru mecralar ve doğru işbirlikleri ile” bir etkinlik ve performans merkezi haline gelebilir.